2006/Mar/30

แมวซนกะว่าจะประหยัดค่ารถมอเตอร์ไซค์ครับ ด้วยการเดินจากร้านก๋วยเตี๋ยวที่ทำงานอยู่ไปขึ้นรถเมล์ มันจะประหยัด 10 บาท แล้วถ้าขามาร้านก๋วยเตี๋ยว ผมเดินมาจากป้ายรถเมล์ ก็จะประหยัดเพิ่ม เป็นวันละ 20 บาทแน่ะ

2อาทิตย์ผ่านมา ทำได้เฉพาะขากลับ ขามา ได้บ้างไม่ได้บ้าง ตอนวางแผนนี่ไม่เห็นอุปสรรคสักข้อเลยล่ะ ฝันเฟื่องไปเรื่อยเปื่อย วันละ20 บาท 30 วัน ก็ 600 บาท ถ้าหยอดกระปุกไว้ (ถ้านะ..แฮะๆ)

ความฝัน600บาทต่อเดือน มัน..ถูกทดสอบด้วย หมูปิ้ง ไส้กรอกอีสาน ปลาหมึกย่าง ไก่ทอดอดทนมาได้เรื่อยๆ ..จนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (ฮือๆ) วันนั้นมีลูกค้ามาร้านครับ เค้าก็นั่งคุยๆให้ฟังว่า มีร้านขนมปังสังขยา อร่อย มาจาก อุทัยธานี ขึ้นชื่อเลยล่ะ กะจะฟังหูไว้หู แต่วันนั้นฟังหูไว้หิว ขนมซะงั้น

ตกเย็นมาถึง ออกเดินทาง ใจว่อกแว่กล่ะ ชำเลืองดูร้านซักหน่อยนึง โอย...ร้านน่านั่งมากๆบรรยากาศ จะแบบกระจกล้อม มองเห็นวิวข้างนอก เพดานจะสูงโปร่งหน่อย แล้วสงสัยร้านนี้จะมีแมวกวัก เพราะแค่ชำเลืองหน่อยเดียว เท้ามันเลี้ยวเข้าไปแล้ว ตัวไม่ตามมีหวังหัวทิ่ม แหง เลยจำใจ(อิอิ) ก็บอก พี่ข้างในร้านเอาขนมปังสังขยาฮะ ทานที่นี่ แล้วก็ไปนั่งเก๊กเล่นมิวสิค แบบอารมณ์ ติส มากๆ ที่ข้างกระจก (แดดก็แยงตานะนั่น) ขนมปังมาถึงแว้ว ชะอุ๋ย ก้อนกลมๆ2 ก้อนไหนฟะสังขยา พอกัดลงไปเท่านั้นแหล่ะ โอย สุดยอด ไส้สังขยา ทะลักลิ่มออกมาเลยล่ะ(มันจะน่ากินมะเนี่ย) แต่อร่อยจริงๆ หวานลิ้นมาก อ้อ ถ้าคนลิ้นแมวต้องระวังหน่อย เพราะไส้สังขยา ค่อยข้างร้อนไหล เยิ้ม(ซี้ด) แต่แมวซน เป็นแมวลิ้นหนา เลยไม่ลวกลิ้นซักเท่าไหร่ แล้วก็ซื้อกลับมาฝากที่บ้านอีก4ชิ้น รวมที่ร้าน2ชิ้น เป็นเงินทั้งสิ้น 45 บาท เองล่ะเอ้อ ตกลงประหยัดค่ารถมอไซค์10 บาท แต่เปลืงค่าขนมสุดๆ

เฮ้อ ตอนวางแผนแมวซนก็กะว่าแผนนี้ ได้นก2 ต่อแน่ๆ คือประหยัดค่ารถ แถมได้ออกกำลังกาย วันละ15นาทีแน่ะ เดินทุก7 วันก็เฉลี่ยอาทิตย์ นึง ได้ออกกะลังกาย 1 ชม. 15 นาทีแน่ะ 7วัน วันละ10บาท ก็ได้ตั้ง70 แต่งานนี้นอกจากไขมันเดิมๆจะถูกเติมด้วยขนมสังขยาแล้ว ตังค์งหดหายอีกต่างหาก

ฮึ่มไม่ยอมแพ้หรอกน่า เจ้าขนมปังสังขยา วันหลังเดินผ่านจะทำเป็นมองไม่เห็นซะเลย (กินให้หมดจะได้ไม่เห็นอีก (เอิ้กๆ)

2006/Mar/28

กำลังตีปังเพลินๆ โต๊ะสะเทือน เหลือบตามาดูอ้อ มือถือเรียกร้องความสนใจ หยิบมาดู O_o นี่มัน เบอร์........ กรอกเสียงลงไปด้วยเหมือนไม่รู้ว่าใครเป็นคนโทรมา (รู้เต็มใจอ้ะ)

โทรมาขอเมล์เพราะจะส่งรูปมาให้รูปที่ถ่ายครบมา1ปี จนตัวเองลืมไปแล้ว คุยกัน 2 นาที กับอีก 54 วิ ไม่ให้กูพูดไรมั่งเลย ถามอยู่ฝั่งเดียว จนกว่าจะแทรกได้ แค่อยากรู้ว่าสบายดีหรือเปล่าทำอะไรอยู่...แค่นี้เอง

แค่นี้เอง.. ฟ้าแดงลมกระหน่ำฝนตก ใจระส่ำ แล้วก็รั่วอีกแระกู หึหึ


edit @ 2006/03/28 23:09:19

2006/Mar/19

ปฏิทินกลับมาที่เดือน 3อีกแล้ว ใกล้เข้าหน้าร้อน หน้าร้อนแห่งความหลังที่รักร้อนดั่งไฟ แล้วเย็นชา เมื่อเข้าหน้าฝน 6เดือน เรื่องรางระหว่าง คน2คน คนหนึ่ง เก็บไว้ทุกส่วนสัดของหัวใจ อีกคน(แม่งลืมไปแล้ว) ขำตัวเอง ยังดีที่เลิกร้องไห้บ้าบอ ยังยิ้มขำให้ตัวเองได้

ปีแรก ร้องไห้ ปี2มีออปชั่นเพิ่ม คือ กินเหล้าไปด้วยร้องไห้ไปด้วย ปี 3 มีโบนัสพิเศษ มีเพื่อนอกหัก มาร่วมเมา ปี4 เพื่อนบอก "ไอ้เหี้ยพอได้แล้ว" คือพอกับการรักคนๆนั้น แต่ มือยังชนแก้วเหล้ากันอยู่ ปีที่5-6-7-8 4ปีหลังเริ่มชาๆในหัวใจ แค่รู้สึกเหงาๆเมื่อคิดถึง หวั่นๆเมื่อพบหน้ากันอีกครั้ง แต่ลูกเก๊กยังดีอยู่ คืออย่าได้รู้เลยว่ากูยังรักมึงอยู่(ต่อหน้า) ลับหลังคร่ำครวญช่างมัน คนๆนั้นยังเป็นข้ออ้างในการเมามายจนครบ ขวบปีที่ 9 แล้ว "แด่รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป" ประโยคเด็ดเวลา ชนแก้วกัน ก่อนที่เพื่อนจะเขกกะโหลก "กูเห็นมึงผ่านมาหลายปีแล้ว เปลี่ยนมุขซักที"

อาการมันกำเริบ แฮะ เอาว้าไม่ได้หนักหนาไร เจ็บนิดๆ เดี๋ยวค่อยไปเอาไฮเนเก้นทาแผล แอลกอฮอล ดีซะด้วย หนีไปเมาดีกว่า


edit @ 2006/03/19 00:12:25